شاید اولین کسی که در حوادث غار نوردی دچار حادثه شد و ما را ترک کرد مرحوم اردوخانی

  باشد . ایشان در برنامه پیمایش غاری ( چاه غار ) در شیراز با حادثه مرگباری روبرو شد . در 

  زمان خود اردوخانی از بهترین کوه نوردان دوره بوده اند. 

  اگر نگاهی به آمار جان باختگان سالهای اخیر غارنوردی کشور داشته باشیم به نام هایی 

  همچون ویکتوریا کیانی راد ، امیر احمدی ، خلیل عبد نکویی و پدرام بوچانی وسعید امینی

  ثانی و... بر می خوریم . 

  که هر یک از کوه نوردان زبده ، سنگ نوردان آموزش دیده و غار نوردان مجرب بوده اند .

  از طرف دیگر ممکن است افراد محلی وکوه گردان غیر حرفه ای نیز به دلیل عدم آشنایی با فن

  غار نوردی دچار حادثه شوند .

  اگر بخواهیم غار های کشور را از نظر حادثه مورد بررسی قرار دهیم می توان آنها را به دو دسته

  تقسیم کرد . یک دسته غارهایی هستند که دسترسی به آنها راحت بوده و بدون نیاز به وسایل

  و تجهیزات فنی می توان به آنها وارد شد و پس از بازدید مجددا خارج شد غار خفاش در دهلران

  ایلام یکی از همین غار هاست .

  دسته دیگر غارهایی هستند که علاوه بر دالان و تالار دارای تعدادی چاه با عمق های متفاوت

  هستند و دسترسی به آنها فقط با تجهیزات کامل غارنوردی و آشنایی به فن غار نوردی امکان

  فرود و صعود برای غارنورد میسر می باشد . مانند غار پراو در کرمانشاه

 

                              قلا پیکه - دهلران - ایلام

   مستند " پنجمین قربانی " که کار حمل پیکر مرحوم بوچانی توسط غارنورد خوب کشور

   یوسف سورنی نیا به تصویر کشیده شده می تواند تا حدودی مسیر " غار پراو " را مشخص کند .

  مستند " زندگی در کسوف " کار فتح ا... امیری مستند ساز ارجمند و محقق ارزشمند غلامرضا

   ابدالی  در خصوص موجودات زنده غار خفاش می تواند مسایل و مشکلات غارهای افقی را

   مشخص کند.

   به نظر می رسد یکی از کارهایی که کارگروه غار نوردی استان جهت جلوگیری حوادث مرگبار در

   غارها می تواند انجام دهد شناسایی و دسته بندی غار ها از نظر مسیر پیمایش باشد .

نوشته شده در تاریخ جمعه 5 اسفند 1390    | توسط: جمشید واحدى    |    |
نظرات()