در بررسی حوادث غارنوردی و کوهنوردی کشور معمولا به مواردی همچون عدم آشنایی با محیط طبیعی

 محل حادثه ، عدم آموزش کافی ، عدم استفاده از تجهیزات و لوازم مناسب و هم چنین خطاهای شخصی

 اشاره می شود . اگر نگاه مجددی به موارد بالا داشته باشیم  می توان کلمه " جان باخته " را برای این

 قهرمانان و عزیزان در نظر گرفت .چرا که در حال حاضر با حضور این همه مربی و مراکز آموزش و کلاس

درس بحث عدم آموزش کافی منتفی خواهد بود . و با توجه به ساخت و وجود تجهیزات کامل موجود در

دنیا استفاده از لوازم و تجهیزات قدیمی قابل قبول نمی باشد . در حال حاضر از طریق شبکه ها و

نرم افزار های موجود می توان قبل از اجرای هر برنامه ای با محیط طبیعی محل کاملا آشنا شد .

 پس فقط می ماند بحث خطاهای شخصی و به همین دلیل به نظر می رسد " جان باخته " می تواند

کلمه مناسبی باشد .

برنامه زنده نگه داشتن یاد وخاطره" جان باختگان غار پراو " در مهرماه امسال به همت گروه کوهنوردی دماوند

 و با حضور جمعی از غار نوردان و کوه نوردان کشور در میدان پراو برگزار شد .

 در این برنامه از نزدیک با خانواده آخرین جان باخته غار پراو بیشتر آشنا شدم . خانواده ای صمیمی ، دوست

 داشتنی و با صفا مثل همه خانواده های غرب کشور و وقتی مادر " پدرام بوچانی " را تنها در کنار شمعی

 روشن در دهانه غار دیدم از خود پرسیم :

 آیا واقعا پدرام بوچانی آخرین و پنجمین " جان باخته " غار پراو خواهد بود و یا ششمین قربانی را نیز جامعه

غار نوردی کشور تقدیم این چاه عمیق و تاریک ولی دوست داشتنی خواهد کرد . تلاش کنیم پدرام آخرین باشد .  

نوشته شده در تاریخ شنبه 15 مهر 1391    | توسط: جمشید واحدى    |    |
نظرات()