بارها در جمع همنوردانم اعلام کرده ام که یکی از راههای آشنایی بیشتر کوهنوردان با علم نوین کوهنوردی

دنیا برگزاری نمایشگاه ، همایش ، سخنرانی و ... می باشد . تلاش کردم تابا ارائه یک مطلب کوتاه به همایش

" ایرانیان و صعود های برون مرزی " نقش کوچکی در بهتر برگزار شدن آن داشته باشم .

دو یا سه مطلب را شروع کردم اما بدلیل کم بودن آمار و منابع رسمی در دسترس به بن بست خوردم چند

روز پیش به خاطر ماموریت اداری با هواپیما به تهران سفر کردم و از بالا دماوند این دیو سپید پای در بند را

دیدم . چه عظمتی و چه غروری داشت . روزی یکی از همنوردان من در پیش چشم میلیون ها تهرانی

را می بلعد باید مغرور هم باشد . یاد موضوع همایش فدراسیون افتادم . نقد و بررسی ، تجربه ها ، چالش ها

افق ها و ... قید نوشتن مطلب برای هیمالیا که تعدادکمی ا ز کوهنوردان ایرانی افتخار حضور و صعود به قلل

 آن را داشته اند را  زدم .

 پیش خودم گفتم : ما که هنوز دماوند به این نزدیکی را ساماندهی نکردیم مدیریت کوههای جهان را بگذاریم

برای همان کسانی که توان آن را دارند و ما به فکر تجهیز پناهگاههای جبهه شمالی و جنوبی دماوند باشیم .

یاد وخاطره همه همنوردان عزیزی که در چند روز گذشته از جان خود گذشتند تا ما از تجربه آنها برای ترسیم

افق های آینده کوهنوردی کشور استفاده کنیم را گرامی می دارم .

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 24 بهمن 1391    | توسط: جمشید واحدى    |    |
نظرات()